17 kwi 2017

Wracam?

Hejka! Chciałam was poinformować, że wracam do pisania.
Tak, tak wiem minęło sporo czasu ale tak już bywa.
Jeżeli ktoś jeszcze chce poczytać coś ode mnie to zapraszam na moje nowe opowiadanie Losing Hope!
Co z Feeling, Psychic i Neighbor?
Nie mam jeszcze pojęcia ale chyba dokończę to co zaczęłam.
Nie teraz ale postaram się to skończyć tak jak należy.
Mam nadzieję, że jeszcze ktoś to czyta.

23 cze 2015

Nie tak miało być

   
   Na czas nieokreślony zwieszam bloga, problemy zdrowotne. 

6 cze 2015

Rozdział 18 - Nigdy mi jeszcze tak nie zależało




   Powoli dociera do mnie, że dostałam obsesji na punkcie brunetki. Cały czas pragnę chronić dziewczynę za wszelką cenę. Zaczynam świrować i to strasznie. Czuje, że coś się we mnie zmienia. Nie mam jeszcze pojęcia co takiego. Jestem zmuszony zabić rodziców Emmy. Doskonale zdaje sobie sprawę, że jak się dowie, to mi nie wybaczy. Niestety Chad wie o mnie zbyt dużo. Nie mogę się narażać. Upozoruje wszystko tak, że nigdy przez myśl nikomu by nie przeszło, że mogę za tym stać. BA! Wykonam to tak, że wszyscy będą również myśleć, że Emma nie żyje. Jestem po prostu g e n i a l n y.
- Harry? - chrząknęła, tym samym sprowadzając mnie na ziemię.
Odszedłem niechętnie od dziewczyny i usiadłem na łóżku. Zaczyna się marudzenie. Znam kobiety bardzo dobrze i wiem, jakie zaraz padnie pytanie.
- Zależy ci na mnie? - dopytywała.

1 maj 2015

Rozdział 17 - Na zawsze





   Powinnam wrócić do domu i powiedzieć o wszystkim rodzicom, ale oni nie uwierzą. Sama nadal w to nie wierzę. Zjawiska paranormalne? HA! Dobre sobie..takie rzeczy powinny być tylko w filmach i tego się na razie trzymajmy. Zawsze wszystko da się racjonalnie wytłumaczyć, tym razem też tak musi być. Szczerze mówiąc, nie mam ochoty na dalsze refleksje. Najchętniej wymazałabym ten nieszczęsny dzień z pamięci. Wstałam z łóżka i zbliżyłam się do okna. Zaczęłam się bacznie przyglądać krajobrazowi, który nas otaczał. Z jednej strony zostałabym z Harrym, przy nim czuje się tak cholernie bezpiecznie. Z drugiej wyczuwam w głębi duszy, że nie powinnam. Nie znam go za dobrze, nie wiem, do czego jest zdolny i do jakich czynów może się posunąć.
- Emma. - odezwał się chłopak, sprowadzając mnie z powrotem na ziemię.
Tym samym przerywając moje rozmyślenia. Nagle poczułam jego wielkie dłonie na swojej talii, a jego zimny oddech wylądował na moim karku. Brunet przytulił się do mnie od tyłu, mocno przyciskając do siebie. Tak jakby się bał, że mu ucieknę.

22 gru 2014

Informacja


  Blog zostaje zawieszony. Przykro mi, ale nie umiem napisać rozdziału. Nie mam pojęcia dlaczego. Być może przez Feeling i Dirty Love, ale nie daje sobie rady z trzema historiami. Nie chciałam tego. Bardzo nie chciałam, ale może przerwa dobrze mi zrobi. Mam nadzieje, że to rozumiecie i poczekacie na mnie. Kocham was i dziękuje, że tu byliście. Kochani życzę wam wesołych świąt i szczęśliwego nowego roku. Do zobaczenia niebawem : )

15 lis 2014

Rozdział 16 - Będę cie chronić






  Momentalnie chłopak zwolnił, a po czasie jego ciało wróciło do normalności. Patrzyłam się na niego jak zahipnotyzowana. Reszta nie istniała. Liczył się tylko on. Jest bardzo skryty i dziwny, ale ciągnie mnie do niego, a za cholerę nie wiem czemu. Niespodziewanie łypną mi prosto w oczy. Zadrżałam. W ogóle nie zerkał na drogę, ciągle się na mnie patrzył, nie spuszczając nogi z gazu. Czułam, jak moje wszystkie mięśnie zacisnęły się pod wpływem podniecenia. Szybko przerwałam kontakt wzrokowy, odwracając głową w przeciwną stronę. Zbliżaliśmy się do nieoznakowanego przejścia. Żadne z nas nie zauważyło kobiety, która wkraczała na jezdnię. Rozglądałam się przez boczną szybę, jakbym czegoś szukała, a chłopa nadal mnie obserwował. Wyczuwałam to. Jednakże coś w środku mnie błagało, abym spojrzała się na drogę. Zrobiłam to i wewnątrz zaczęłam panikować. Na zewnątrz byłam oazą spokoju. Dostrzegłam ją w samą porę. Bez wahania zaczęłam krzyczeć do bruneta.
- Potrącisz człowieka! -krzyknęłam.

24 paź 2014

Rozdział 15



* Oczami Emmy *

Siedziałam w przedostatniej ławce pod oknem w sali geograficznej. Facet wyjaśniał coś na tablicy, a ja odliczałam minuty do dzwonka. Co chwilę zerkałam na zegar, który wsiał na ścianie. Pozostało pięć minut. Czas wlecze się niemiłosiernie wolno. Na szczęście dziś to moja ostatnia lekcje. Podniosłam długopis i nagle samoistnie zacząłem wypisywać jego imię. Nie wiem nawet czemu. Próbowałam przestać, przerwać to, ale prawa ręka mnie nie słuchała. Dopiero gdy zadzwonił dzwonek, odzyskałam w niej władzę. Migiem wstałam i spakowałam swoje rzeczy. Wyszłam z sali, nie zwracając uwagi na to, że siwy mężczyzna nie skończył. Wykonywałam wielkie i szybkie kroki w stronę wyjścia. Niespodziewanie ktoś krzyknął moje imię. Mogę się założyć. Odwróciłam się gwałtownie, rozglądając po korytarzu.

27 wrz 2014

Rozdział 14





Przyglądałam mu się uważnie. Chwiał się na nagach, więc dlatego oparł się o drzwi. Ciekawe gdzie się tak urządził. Po pierwsze, jak on wszedł do domu? Moja mama na pewno go nie wpuściłam, a już nie wspominając o staruszku. Po drugie, po co tu przychodził? Nie jest jak na razie mile widziany. Uraziło mnie to, jak się zachował w samochodzie. Skrzyżowałam ręce na klatce piersiowej. Dając mu jasno, do zrozumie, że chce wytłumaczeń.

- Przyszłam utulić swoją córeczkę do spania. -zażartował.
Ciągle uśmiechał się słodko, co utrudniało mi bycie obrażoną i wściekłą. Odepchnął się łokciami od drzwi. Prosto drepcząc chwiejnym krokiem, skierował się do łóżka. Rzucił się na nie, po czym zdjął buty. Odwrócił się w moją stronę, patrząc na mnie z przymrużonymi oczami. Nareszcie przypomniał sobie o mnie.
- Chodź do mnie. -zamruczał.
- Nie. -powiedziałam stanowczo.
Zmarszczył brwi.
- Czemu? -spytał.
- Bo nie. -syknęłam zła.

13 wrz 2014

Rozdział 13


Muzyka

   Mimo bólu w klatce piersiowej szybko zacząłem się odpinać od sprzętów. Nie zważając na to, że bez nich może mi się coś stać.
- Co ty odpierdalasz? -brunet nie wiedziała, co się dzieje.
Nic nie odpowiedziałem. W tej chwili liczyła się każda minuta. Kiedy pozbyłem się siłą, tego kurewstwa wstałem i wybiegłem w kierunku windy. Biegłem tak szybko, jak pozwalało mi na to moje ciało, które w tej chwili nie było w najlepszej kondycji.
- Proszę Pana! Proszę wrócić do łóżka! -słyszałem wołanie pielęgniarek.
Gdy tylko znalazłem się przy metalowej skrzyni, okazało się, że dopiero zjeżdża na parking. Postanowiłem, że pobiegnę schodami. Być może zyskam trochę czasu. Odwróciłem się i zobaczyłem Louis z Niallem. Patrzyli na mnie, jakbym był umierający, ale zostałem tylko postrzelony. To nic takiego. Wmawiałem sobie.
- Stary powiesz nam, o co chodzi? -zapytał blondyn.

- Emma nie może pojechać z Zaynem. Nie może. -przepchnąłem się przez nich.

28 sie 2014

Rozdział 12



* Oczami Emmy *

- Emma! -usłyszałam wołanie mamy.
Wstałam i wyszłam z pokoju, kierując się na dół. Niekiedy musimy jeść kolacje razem. Na co teraz nie mam ochoty. Weszłam do kuchni, gdzie krzątała się matka. Nie rozumiem jej. Jak można być z facetem, który cię zdradził? Trzeba być skończoną tępotą. Z zamyślenia wyrwała mnie brunetka.
- Zanieś to na stół. -podała mi naczynia.
Udałam się do jadalni, gdzie niechlujnie postawiłam na stole trzy talerze. Reszta rzeczy już była. Zajęłam sobie miejsce i czekałam na rodziców. Chwilę później wszyscy byliśmy przy stole. Z początku jedliśmy w ciszy. Niestety zaraz znów do czegoś dojdzie.
- Musimy porozmawiać poważnie Emma. -powiadomił mnie ojciec.
- To mów. -rzuciłam.
- Odjechałaś dziś z tym chłopakiem, nic nie mówiąc, a przecież ci zabroniłem się z nim widywać. -powiedział podenerwowany.

19 sie 2014

Rozdział 11




* Oczami Emmy *

Przebudziłam się, przecierając dłońmi oczy. Mój wzrok musiał najpierw się przyzwyczaić, po czym dostrzegłam, że jestem u siebie w pokoju. Dziwne. Pamiętam, że upadłam za domem, a dalej pustka. Przeciągnęłam się i wstałam. Spojrzałam na dłonie, które jeszcze wczoraj były pokaleczone. Były. Nic nie było ani ryski. Musiało mi się przyśnić to wszystko. Przecież zjawiska paranormalne nie istnieją. Wmawiałam sobie. Udałam się, do łazienki, gdzie odbyłam poranną toaletę. Ubrałam się i zeszłam na dół, aby zrobić sobie śniadanie, ale zauważyłam Harry’ego wychodzącego z domu. Szybko wybiegłam za nim. Nie potrzebnie.

- Harry! -zawołałam, a chłopak stanął.
Podeszłam do niego, po czym odwrócił się w moją stronę, ale to nie był on. Jego oczy były całe czarne, a zawsze są koloru szmaragdu. Sylwetka jakaś napięta, a wyraz twarzy wyrażała wściekłość. Gdyby mógł, zabiłby wzrokiem. Tak mi się wydaje. Kiedy patrzył na mnie, żałowałam, że wyszłam za nim.
- Witaj Emmo. -zacisnął usta w cienką linię.

5 sie 2014

Rozdział 10


Muzyka

* Oczami Emmy *

Ojciec patrzył się na nas z niedowierzaniem i wściekłością. Miałam wrażenie, że zaraz wybuchnie lub zabije wzrokiem Harry’ego. Matka zaś po prostu patrzyła się i nie widziała w tym nic złego. W powietrzu panowała napięta atmosfera. Wszystko przez mojego tatę.
- Może ja już pójdę. -szepnął do mnie chłopak.
- Nie. -odpowiedziałam bez zastanowienia.
- Emma. -warknął staruszek.
Brunet wyrwał się z mojego uścisku. Otworzył drzwi i wyszedł. Miałam ochotę wybiec za nim i już tu nie wrócić. Ze łzami w oczach patrzyłam się na zamykające drzwi. Spojrzałam na ojca, był dumny z siebie.
- Musimy porozmawiać córeczko. -pokazał gestem na swój gabinet.
Nie mam ochoty z nim rozmawiać, a tym bardziej przebywać w jednym pomieszczeniu. Niestety, aby nie robić kłótni, udałam się do jego biura. Usiadłam na kanapie i czekałam, aż łaskawie przywlecze swoje cztery litery. Otarłam łzy w sama porą, kiedy wparował jak błyskawica.
- Skąd go znasz? -usiadł na fotelu, krzyżując ręce na klatce piersiowej.

15 lip 2014

POLECAM!

Hej kochani! Powstała nowa zakłada z polecanymi blogami, ale napiszę tu też jakie blogi polecam!


Zachęcam do czytania! ♥

7 lip 2014

WAŻNE!

Hej dziś miał się pojawić rozdział, ale się nie pojawi. Robię sobie przerwę gdyż muszę odpocząć. Jak również wszystko poukładać w życiu prywatnym. Wracam do was z nowym rozdziałem już 5 sierpnia. Mam nadzieję że będziecie czekać. 
Kocham was i przepraszam ♥

Jeśli podoba ci się to ff możesz na niego TU <-- zagłosować! 



30 cze 2014

Rozdział 9

PROSZĘ O PRZECZYTANIE WAŻNEJ NOTKI POD ROZDZIAŁEM!!

Muzyka

* Oczami Harry’ego *


- Tak. -powiedziała, a na jej twarzy zagościł uśmiech.
Ulżyło mi. Muszę zacząć panować nad sobą. Nie mogę teraz tego wszystkie spierdolić przez to, że strasznie mnie pociąga. Staliśmy, patrząc sobie w oczy. Dla mnie ta chwila mogłaby trwać wieczność. Naprawdę jest to miłe uczucie. Jej oczy hipnotyzował mnie całego. Ona cała jest inna niż te wszystkie dziewczyny. Nie wiem, ale jest w niej coś magicznego? Tak. Chyba tak. Normalnie chce mi się z nią ciągle przebywać. Najważniejsze jest to, że się szanuje. Niestety ktoś przerwał to wszystko i czar prysł.
- Hej jestem Zayn.
Odwróciłem się, przy tym uwalniając dziewczynę i ujrzałem chłopaka w samych bokserkach. Był wesoły i miał wielkiego banana na twarzy. Czy on palił marihuanę? Wyciągnął rękę w stronę brunetki. Spojrzałem się na nią była zaskoczona i zarazem

24 cze 2014

Rozdział 8




Ból narastający z tyłu głowy nie dawał mi spokoju. Czułam straszne ciepło przy mnie i leżałam na czymś twardym. Błądziłam dłońmi, po tym aż zorientowałam się, że to ludzka skóra. Otworzyłam oczy i podniosłam głowę. Rozejrzałam się dookoła siebie. Spojrzałam w dół i ujrzałam Harry’ego. Momentalnie odskoczyłam od niego, ale niechcący spadłam z łóżka, robiąc niepotrzebny huk, który rozszedł się po całym domu. Dopiero teraz zobaczyłam, że jestem w samej bieliźnie, a chłopak w bokserkach. Wstałam szybko z dywanu i wzięłam moje ubrania, które leżały na krześle, po czym zamknęłam się w łazience.  Szybko ubrałam się i usiadłam, na skraju wanny myśląc, do czego zaszło w nocy. Spojrzałam za okno. Zgaduje, że jest rano, gdyż na dworze robi się jasno. Tylko jedno mnie zastanawia, co ja tu robię do cholery?! Nawet nie wiem, gdzie jestem prócz tego, że znam tego psychola? Dupka? Nie wiem jak mam go już nazywać. Wczorajsze zajście u mnie w domu był dziwne. Nie wiem, co mam o tym sądzić. Wstałam i wyszłam z łazienki z zamiarem ucieknięcia stąd. Niestety on już nie spał. Stał oparty o drzwi wejściowe, tak jakby wiedział, że chce uciec.
- Czemu się ubrałaś? -powiedział po chwili.

17 cze 2014

Rozdział 7




Przejechałem palcem po ekranie komórki i odblokowałem ją, aby odczytać wiadomość, którą dostałem.

Przepraszam cię bardzo, ale sesja jutrzejsza jest odwołana, gdyż muszę wyjechać w pilnej sprawie.
                                                  Pan Horman

Świetnie. Nie za to płace temu chujowi, aby sobie gdzieś jechał. Byłem bardzo wkurwiony i miałem ochotę odpisać mu, żeby się pierdolił, ale jakoś się opanowałem w porę. Postanowiłem nie siedzieć tak bezczynnie i przejechać się pod dom mojej zdobyczy. Czas trochę się pobawić. Zszedłem na dół gdzie nikogo jeszcze nie było i dobrze. Zaraz dopytywaliby się gdzie jadę i jeszcze prosiliby, żebym został. Nie lubię tak bardzo alkoholu, ale czasami po niego sięgam zaś najlepiej jest wypalić sobie marihuanę lub wciągnąć trochę koki. Wyszedłem na dwór. Gdy dobrze się wsłuchać można było usłyszeć świerszcze, które grają na skrzypcach. Dookoła był bardzo ciemno oprócz naszego oświetlonego domu. Zawszę świeci 
się tak, że pewnie widać go na kilometr, ale jak kładziemy się spać to wyłączamy całe oświetlenie. Jedynie Niall śpi przy zapalonej lampce, gdyż przeraża go ten las. Nadal mamy z tego bekę. Uśmiechnąłem się pod nosem na myśl o tym. Spojrzałem się w niebo. Właśnie dziś jest pełnia. Księżyc świecił w całej swej okazałości.
- Auuuuu! -zawyłem na cały głos.

16 cze 2014

Informacja

Przepraszam rozdziału dziś nie będzie. Pojawi się jutro. 
Mam nadzieję że wybaczycie mi to. Pozdrawiam xx

9 cze 2014

Rozdział 6

Muzyka

* Jakiś czas później *


Cały czas siedzieliśmy i podziwialiśmy widoki, ale również zaczęliśmy rozmawiać i bardziej się poznawać. Dowiedziałam się sporo rzeczy o nim tak jak on o mnie. Mówił, że lubi czasami pograć na pianinie, które stoi u niego w domu. Mieszka z przyjaciółmi których ma mi niedługo przedstawić. Jak na razie wszystko idzie dobrze. Jest miło i romantycznie. Teraz tylko czekać aż Harry mnie pocałuje. Na pewno pierwsza nie wykona tego ruchu. Słońce znikało już za horyzontem, a niebo robiło się czarne. Księżyc prawie świecił w całej swej okazałości, a niebo zaczęły 

rozświetlać miliony małych gwiazd. Byliśmy z brunetem tak zajęci sobą, że nawet nic nie zjedliśmy. Tak szczerze mówiąc głodna nie jestem.


2 cze 2014

Rozdział 5

PROSZĘ O PRZECZYTANIE WAŻNIEJ NOTKI POD 

ROZDZIAŁEM!!



Muzyka

Louis zabrał całą kasę do samochodu. Zostało nam tylko posprzątać po sobie, ale najpierw zabawa. Niall z brunetem pojechali zawieść pieniądze w bezpieczne miejsce, a my zaś mamy zająć się resztą. Oboje z Zaynem jesteśmy bardzo napaleni na tę małolatę. Zaprowadziłem blondynkę na górę, a Zayn został na dole, aby zabić jej rodziców. Wszedłem do pierwszego lepszego pokoju na górze. Muszę przyznać, że to miejsce jako jedyne był nowoczesne i ładne. Rzuciłem dziewczynę na łóżko zamykając za sobą drzwi.
- Proszę, zostaw mnie w spokoju. -płakała.
Oparłem się o ścianę patrząc na 
ofiarę. Obserwowała mnie trzęsąc się ze strachu. Zdjąłem marynarkę i powiesiłem na krześle, które stało o bok. Rozpiąłem koszulę, ale nie ściągałem jej z siebie. Po wystroju pokoju mogę rozpoznać, że to jej kąt. Pełno plakatów i kosmetyków. Na pewno